الشيخ محمد علي الگرامي القمي

98

مقدمه اى بر امامت (فارسى)

دستور ويران ساختن آن ، نقشه منافقين را نقش بر آب ساخت . « 1 » البته در رواياتى كه گناهان بزرگ شمرده شده نامى از اين گناه بزرگ برده نشده است ليكن يك قاعده كلى در آن روايات به دست داده شده است كه بدان وسيله تشخيص گناهان بزرگ آسان است . در حديث صحيح حضرت عبدالعظيم از امام جواد عليه السلام ، ميزان تشخيص « معصيت كبيره » و گناه بزرگ اين قرار داده شده است كه در قرآن كريم و يا كلام پيامبر صلى الله عليه و آله وعده عذاب دوزخ داده شده باشد . هر گناهى كه در قرآن و يا حديث پيامبر صلى الله عليه و آله وعده عذاب دوزخ داشته باشد « گناه كبيره » ناميده مىشود . و آيات تفرقه دين و حادثهء مسجد ضرار از نظر گويندگى و تندى خطاب و تهديد عذاب تعبيرات سختى دارد . و به علاوه در آيه اول رابطه پيامبر صلى الله عليه و آله با آن‌ها قطع مىشود و در آيه دوم به حد كفر رسانده شده است . اين گناه به حدى در ميان مسلمانان مهم بود كه حضرت حسين بن على السلام را به اين اتهام ( و سائر اتهام‌ها ) شهيد نمودند . استعمارگران در اثر عوام بودن مردم و نشناختن رهبر حقيقى لازم الاطاعة مفهوم اين گناه را طورى تفسير نمودند كه هر گونه قيام به حق

--> ( 1 ) - آيات 107 - 110 سوره « توبه » در اين آيات ، اين مسجد ، عامل تفرقه و كفر و كمين گاه دشمن دين و سقوط گاه جهنم و مانند آن حساب آمده است ، شاخص حقيقت اسلام از ظاهر سازى ، روح عمل اسلامى است . مسجدى كه روح اسلامى ندارد مسجد نمىشود و وقفش باطل است